Zo maar, gedachten.

 Gedachten, wij denken allemaal en ieder heeft zijn of haar mening en ideeën en noem maar op.

Ik begon met dit schrijven omdat ik gewoon mijn gedachten op papier wilde zetten, hoe ik over bepaalde dingen denk en wat ik zie en doe en vooral toch het leuke van vele dingen zien.

Notendop was mijn man zijn idee, een notendop is zo gevuld denk ik wel maar die van mij niet.

Mijn notendop blijft te vullen en mijn gedachten zullen erin blijven stromen, ik schrijf in columns en ga zo in op een idee of gedachte die op dat moment in mij op komt.

In de nacht is het vaak druk in mijn hoofd en ik schrijf dingen op, ja pen en papier naast mijn bed want stel je raakt iets kwijt.

Voor mij zat het er al jong in dat ik veel dacht en vaak anders dacht en dat ik veel schreef en ook veel gedichten maakte, voor mij is dit een vorm van expressie en vertier want soms zie ik overal de humor van in op mijn idee.

Mijn gedichten zijn vrolijk, somber en soms moeilijk te begrijpen voor sommigen.

Laat mij maar denken en schrijven en vooral plezier hebben in wat ik doe, ik doe nu wat ik altijd wilde doen en ik heb de tijd ervoor.

Ik heb een soort doel en dat is om de lezers aan het denken te krijgen/zetten want ieder denkt vaak anders over een bepaald onderwerp, ik schrijf nu even over mijn gedachten en wat ik ermee doe maar wat doen jullie ermee?
Gebruik alles goed en weet je kan meer dan jezelf vaak verwacht, ik ben daar ook wel achter gekomen en weet dat veel dingen in je leven in fases gebeurd.

Teveel denken is niet goed, tenminste als je verkeerd denkt en dan bedoel ik dat je jezelf gek maakt omdat je juist denkt dat ze het over jou hebben of dat er iets is gebeurd…..het ongewisse want dat is een dilemma waar wij allemaal in komen.

Mij maakt het niet zoveel uit wat ze van mij denken, ze mogen mij of niet en ze kunnen met mij praten of niet en men moet weten dat ik niet mee praat om erbij te horen.

Waarom deden wij dat als kind dan wel?

Ik zie dat om mij heen ook maar weet dat juist degene met zijn of haar eigen wil het pad bewandeld die het wil gaan en zich niet laat om praten door een ander.

Vaak hoor je er dan niet bij en wat doe je dan?

Ik denk bij mijzelf ga je eigen gang en wees dan maar die éénling die net wat anders denkt en doet, weet dat jij dan dat doet wat jij wil en dat niemand jou van je stuk af brengt.

Lukt het je om dat te doen dan sta je sterk in je schoenen, niet af haken als dat lukt en met de juiste steun lukt dat wel en sommigen lukt het alleen.

Al jong leer je jezelf kennen want je bent net als een ander een mensje met een eigen karakter/wil en gedachtegang.

Ach als je ouder bent dan snap je het beter, accepteer jezelf zoals je bent en dan accepteren anderen jou ook wel die zien hoe je bent en denkt en echte vrienden blijven en steunen je altijd.

Zo dit even over “Gedachten” en meer dan ikzelf wilde schrijven maar het is een leuk onderwerp, je kan er zoveel mee en heb je een beetje een twisted mind dan zie je overal wel wat humor in maar ook dat het soms heel serieus is.

Ga fijn mensen observeren en geniet ervan, ga fijn lezen en schrijven en geniet ook daar van en laat je gedachten de vrije loop en dan lach je heimelijk over iets wat je ziet en dat is het fijne in het leven……gewoon jezelf zijn.